{"id":1307,"date":"2026-09-29T16:19:06","date_gmt":"2026-09-29T16:19:06","guid":{"rendered":"https:\/\/marcovanlochem.nl\/?p=1307"},"modified":"2026-09-29T16:19:10","modified_gmt":"2026-09-29T16:19:10","slug":"fool-to-cry-the-rolling-stones-1976","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/marcovanlochem.nl\/index.php\/2026\/09\/29\/fool-to-cry-the-rolling-stones-1976\/","title":{"rendered":"Fool To Cry \u2013 The Rolling Stones (1976)"},"content":{"rendered":"\n

Fool To Cry \u2013 The Rolling Stones (1976)<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Zwart & blauw<\/p>\n\n\n\n

The Rolling Stones is \u00e9\u00e9n van die acts die gedurende mijn leven altijd aanwezig is geweest. In de tweede helft van de jaren zeventig verschenen \u2018Fool To Cry\u2019 en \u2018Miss You\u2019, twee hits die tot mijn favoriete Stones singles zijn gaan behoren. Pas in de jaren tachtig leerde ik ze beter kennen. Toen ik bij de Oranjeschool de LEAO-opleiding volgde, had ik een klasgenootje die Stones-fan was. Door hem leerde ik ze nog beter kennen. Wat betreft hits waren het vooral \u2018Start Me Up\u2019 en het geweldige \u2018Waiting On A Friend\u2019 die ervoor zorgden dat mijn interesse vergroot werd. Het hoogtepunt was in 1982, toen ik met buurman Marcel deze Engelse toppers in De Kuip in Rotterdam live aan het werk zag, overweldigend!<\/p>\n\n\n\n

The Stones hebben een eigen geluid, Engelse blues vermengd met psychedelica, rock, pop, country en disco. Je hebt niet veel tijd nodig om een liedje van ze te herkennen. De gitaarriffs van Keith Richards, de stem van Mick Jagger en het drumspel van wijlen Charlie Watts, het past allemaal perfect bij elkaar en het geeft het geheel een eigen geluid. Ik ben vooral liefhebber van hun jaren zestig liedjes, de variatie is groot en ik hou vooral van de ontwikkeling van het vijftal. In het begin klonk het allemaal wat rommelig, maar ze hebben zich ontwikkeld tot een geoliede machine.<\/p>\n\n\n\n

In 1976 verscheen het album \u2018Black And Blue\u2019. Hun dertiende en de eerste met gitarist Ronnie Wood als offici\u00eble Stone. \u2018Fool To Cry\u2019 was de enige singlehit van dit album in Nederland, die als hoogste notering de achtste plaats bereikte. Het is een emotionele ballad met een tekst over een kwetsbare man, die dat niet durft te uiten. Hij komt thuis en neemt zijn dochter op zijn knie, \u2018I Put My Daughter On My Knee\u2019 en zij stelt hem dan de vraag, \u2018Daddy What’s Wrong?\u2019. Ze voelt dat er iets niet goed is, maar blijkbaar kent ze haar vader goed, want ze geeft aan dat hij een dwaas is, te dom is om te huilen, \u2018She Says, Ooh, Daddy You’re A Fool To Cry\u2019. Ik vind het een geweldig mooi nummer, emotioneel gezongen en een prominente rol voor de piano.<\/p>\n\n\n\n

Naast deze uitgelichte ballad, is \u2018Memory Hotel\u2019 ook indrukwekkend. Samen met de geweldige uptempo rockers \u2018Hot Stuff\u2019 en \u2018Crazy Mama\u2019 geven ze \u2018Black And Blue\u2019 iets extra’s, waardoor het voor mij tot \u00e9\u00e9n van de beste Rolling Stones albums behoort. Overmorgen is dit album 50 jaar en ziet het dus Abraham en dat vind ik een goede reden voor een feestje!<\/p>\n\n\n\n

Gepubliceerd 21 april 2026<\/p>\n\n\n\n