Land Of Confusion – Genesis (1986)
Ontwrichte samenleving
Zo lang ik mij het kan herinneren is er gedoe in Afghanistan. In 1980 werden de Olympische Spelen in Moskou door een groot deel van de westerse wereld geboycot, vanwege de bezetting door de Sovjet-Unie, die eind 1979 begon en zo’n tien jaar duurde. Daarna volgden burgeroorlogen, werd in 1994 de Taliban opgericht en die grepen een paar jaar later de macht. Er volgde een verschrikkelijke tijd voor de inwoners van het Aziatische land, totdat Amerika in 2001 het land binnenvalt na aanleiding van de aanslagen van 09/11 met de bedoeling om vrede en democratie te bewerkstelligen.
Veel militair personeel uit verschillende landen hebben meegewerkt aan het in stand houden van de vrede in Afghanistan, maar sinds het vertrek van vooral de Amerikanen, is het sinds een aantal weken weer onrustig en herovert de Taliban strategische plekken in het grote land. Dit zorgt weer voor onrust en die is zo groot dat de inwoners massaal het land willen ontvluchten. Hangend aan taxiënde vliegtuigen, met honderden in een vliegtuig waar maar plaats is voor 150 passagiers, wat kan angst toch onvoorstelbaar veel met mensen doen. Wat is er toch aan de hand met die mensen die ten koste van mensenlevens de macht van een land willen grijpen? Ze zorgen voor een ontwrichte samenleving, zaaien angst en isoleren hun land van de rest van de wereld.
In 1986 verscheen het album ‘Invisible Touch’ van de Engelse band Genesis met daarop de top 10 hit ‘Land Of Confusion’. Een nummer dat handelt over de Koude Oorlog, maar ook op de situatie in Afghanistan van toepassing is. De openingszin geeft een duidelijke vorm van vertwijfeling aan, ‘I Must’ve Dreamed A Thousand Dreams, Been Haunted By A Million Screams’. Nachtmerries die je blijven achtervolgen, want het land is in verwarring, ‘Can’t You See This Is A Land Of Confusion?’. De volgende zin geeft aan dat het een land in oorlogstijd is. ‘But I Can Hear The Marching Feet, They’re Moving Into The Street’. De schuld wordt neergelegd bij de mens, wie dan ook, ‘There’s Too Many People, Making Too Many Problems’.
Macht is voor sommige mensen zo aantrekkelijk dat ze over lijken gaan om hun doel te bereiken. Ik walg daarvan en word verdrietig bij de beelden van mensen in angst en ergens hoopt mijn naïeve ik dat er ooit een keer echt vrede in Afghanistan komt.
Gepubliceerd 24 augustus 2021