A Whiter Shade Of Pale – Procol Harum (1967)
Het orgel
Een tijdje terug kreeg ik de vraag of ik ‘nogal fien’ ben. Een ‘fienen’ is iemand die, zo vul ik het maar in, voorin de kerk zit, het geloof hoog in het vaandel heeft en met de bijbel in de hand door het leven gaat. Die vraag kan ik met ‘nee’ beantwoorden, nooit geweest en ik verwacht niet dat dit nog gaat gebeuren. Ik heb wel een christelijke opvoeding gehad, met alles wat daarbij hoorde. Ik ging naar de ‘School Met De Bijbel’, de Wilhelminaschool, naar de kerk, er werd voorgelezen uit de bijbel en gebeden voor en na het eten. Ons gezin was een combinatie van hervormd en gereformeerd en mijn ouders probeerden daar hun invulling aan te geven. Met bidden had ik geen probleem, de kinderbijbelverhalen vond ik mooi en op school was de ‘C’ wel een kernwaarde, maar het werd niet overdreven. Met het naar de kerk gaan had ik op een gegeven moment wel een probleem. Ik vond het te lang duren en ik begreep er vaak niet veel van.
Er was natuurlijk ook muziek, psalmen en gezangen. Niet echt hip of modern, maar ik had er wel wat mee, voornamelijk met het orgel. Wat een geluid kwam uit dat indrukwekkende instrument! Een kerkorgel hoor je niet heel vaak in de popmuziek, een kleinere variant zoals de Hammond wel en ik hou echt van dat instrument! In ‘A Whiter Shade Of Pale’ van de Engelse band Procol Harum zit heel prominent het Hammondorgel en dat geeft deze klassieker een soort stichtelijk karakter. Matthew Fisher bespeelt het en doet dat met verve. De tekst, gezongen door Gary Brooker, zegt mij niet veel. De combinatie van de muziek en die stem des te meer.
‘We Skipped The Light Fandango, Turned Cartwheels ‘Cross The Floor’, ik snap hier niets van, maar het klinkt erg mooi. ‘As The Miller Told His Tale, That Her Face, At First Just Ghostly, Turned A Whiter Shade Of Pale, And So It Was That Later’, deze regels worden een paar keer herhaald en kun je vertalen met ‘Terwijl De Molenaar Zijn Verhaal Vertelde, Dat Haar Gezicht Aanvankelijk Alleen Maar Spookachtig Was, Het Werd Een Wittere Tint Bleek, En Zo Was Het Later Ook’. Het blijft vaag en wat dat betreft heeft het overeenkomsten met de preken die ik te horen kreeg in mijn jeugd. Ook daar snapte ik niet veel van, maar iets is wel blijven hangen van die tijd. Ik probeer om te kijken naar mijn naasten en als ik daardoor een ‘fiene’ ben, dan is dat zo.
Gepubliceerd 31 oktober 2023