Somewhere Only We Know – Keane (2004)
Maatjes!
Terug naar 1988, terug naar de dag voor Koninginnedag, terug naar 29 april. Vandaag is dat 37 jaar geleden en het was de dag dat de Golden Earring optrad in De Pol in Aalten. Van dat optreden herinner ik mij overigens niet zoveel, des te meer van het gezelschap. Ik had de avond ervoor tijdens een bruiloft uitgebreid gesproken met een collega van de EDAH. We spraken af dat we elkaar in De Pol weer zouden zien. Na het concert gingen we naar Attica, een jongerencentrum en ook daar hebben we weer veel met elkaar gesproken…en kregen we een relatie. Vandaag zijn we 37 jaar samen en daar heeft de Earring een klein aandeel in gehad.
De liefde voor muziek is iets dat we delen. Af en toe samen naar een concert en er zijn een aantal artiesten die we allebei goed vinden. Vijf jaar geleden gingen we naar een concert van de Engelse band Keane in Amsterdam. De band brak in 2004 door met het debuutalbum ‘Hopes And Fears’. Liefst vijf singles bereikten de hitparade en ‘Somewhere Only We Know’ was daarvan de eerste. Ik luister nog steeds met veel plezier naar het album en dit nummer behoort tot mijn favoriete Keane liedjes.
‘Somewhere Only We Know’ is een typische piano-popsong met een aanstekelijk ritme en een heerlijke melodielijn. Je kunt de tekst op verschillende manieren interpreteren, maar volgens mij gaat het over ouder worden en daarbij kijkt de hoofdpersoon terug naar vroeger. De eerste regels refereren daaraan, ‘I Walked Across An Empty Land, I Knew The Pathway Like The Back Of My Hand’, je volgt een pad dat je heel goed kent, doordat je al jarenlang hetzelfde pad hebt bewandeld. De ouder wordende hoofdpersoon is op zoek naar zekerheden, ‘I’m Getting Old, And I Need Something To Rely On’ en hij vraagt zich af of ‘het’ eindig is, ‘This Could Be The End Of Everything’. Wat is ‘het’ in dit geval? Het leven of een relatie? Ik denk het eerste, maar dat is mijn invulling. Er moet in ieder geval ergens over gesproken worden, ‘And If You Have A Minute, Why Don’t We Go Talk About It’, dit zou dan weer over een relatie kunnen gaan.
‘Somewhere Only We Know’ stond vanzelfsprekend op de setlist tijdens het concert. Het was het laatste nummer van de reguliere set, daarna volgden nog drie toegiften. We gingen met een goed gevoel richting ons hotel en we kijken nog steeds met plezier terug op dit optreden. Fijn, dat we samen dit soort momenten kunnen delen!
Gepubliceerd 29 april 2025, voor mijn vrouw, steun en toeverlaat Renata van Lochem