Soldiers Of Peace – Crosby, Stills, Nash & Young (1988)
Aanhoudende onrust
Afgelopen april vierde ik mijn 58ste verjaardag en gedurende mijn leven is er altijd wel ergens een gewapend conflict geweest. Van burgeroorlogen tot allesvernietigende escalaties tussen twee of meer landen. De Verenigde Staten hebben zich vaak met zulke escalaties bemoeid, wat weer leidde tot represailles. De belangrijkste vergelding vond plaats op 11 september 2001; aanstaande vrijdag is dat vijfentwintig jaar geleden. Voor degenen in Nederland die het die dag bewust hebben meegemaakt, via de radio of televisie, blijft dat ongetwijfeld een blijvende herinnering. Dit geldt in ieder geval voor mijzelf.
Sinds de Verenigde Staten een nieuwe president hebben, Donald Trump, is het onrustiger geworden in de wereld. Als een olifant in de porseleinkast gaat hij tekeer, jaagt hij bondgenoten tegen zich in het harnas en is vrede verder weg dan ooit. Ongetwijfeld is dit van alle tijden en zal dit in het verleden vaker voorgekomen zijn, maar zoals hij met onze wereld omgaat, is wat mij betreft ongelooflijk en eigenlijk onacceptabel. Waar zijn de machtige mensen die hem tegengas geven en voor vrede willen gaan? Waar zijn de zogenaamde ‘vredessoldaten’?
In 1988 verscheen voor mij vrij plotseling een nieuw album van Crosby, Stills, Nash & Young, ‘American Dream’. Het viertal bracht in 1970 de klassieker ‘Déjà Vu’ uit en helaas bleef het bij dat ene studioalbum, tot 1988 dus. De vier topmuzikanten brengen de liedjes van ‘American Dream’ met hun stemmen naar een hoger niveau en een van de hoogtepunten van die plaat is ‘Soldiers Of Peace’. Gezongen door Graham Nash en met een tekst die van alle tijden is. De vredessoldaten vechten niet in een oorlog, zoeken niet naar vijanden om ze te doden of te verminken, ‘Soldiers Of Peace Are Not Fighting A War, Are Not Looking For Enemies Behind Every Door, Are Not Looking For People To Kill Or To Maim.’ Wat doen die vredessoldaten dan wel? Ze willen het ‘spel veranderen’, ‘Soldiers Of Peace Are Just Changing The Game.’
Hoe doen die vredessoldaten dat dan volgens Crosby, Stills, Nash & Young? Ze vechten niet tégen, maar vóór kinderen, voor huizen en voor vrouwen: ‘Are Now Fighting For Children, For Homes And For Wives.’ Ze vechten om de herinneringen aan degenen die gevallen zijn in ere te houden: ‘Fighting For The Memory Of All Who Fell Before.’ De vredessoldaten kunnen gewoonweg niet meer mensen doden: ‘The Soldiers Of Peace Just Can’t Kill Any More.’ De wijze raad die het viertal geeft aan de strijders die willen vechten: luister naar degenen die het recht hebben en staan te popelen om de waarheid te vertellen. Die oude strijders willen niet dat er nog pijn geleden wordt, ‘So Come All You Warriors Who Live For The Fight, Come Listen To Somebody, Someone Who Might Have Been There Before You And They Have The Right, They’ve Been Dying To Tell You The Score, The Old Warriors Don’t Want You To Hurt Any More.’
De ellende van de oorlog wordt met veel emotie bezongen. ‘Soldiers Of Peace Can Still Hear The Cries’, de vredessoldaten horen de huilende mensen, ‘When The People Were Screaming And Losing Their Lives’, schreeuwende mensen terwijl ze gedood worden, ‘When Bodies Were Broken And Spirits Were Torn’, lichamen die worden gebroken en geesten verscheurd. De vredessoldaten willen niet dat je rouwt: ‘The Soldiers Of Peace Do Not Want You To Mourn.’
Sinds de release van ‘American Dream’ is ‘Soldiers Of Peace’ een favoriet. Geweldig gezongen en een gitaarsolo die het bijna vier minuten durende nummer helemaal afmaakt. Het slot is voor mij passend; de vredessoldaten willen geen oorlog, nooit meer, nooit meer, nooit meer:
‘Soldiers Of Peace Are Not Fighting A War, No More! No More! No More! No More!’ Nooit meer!!!
Gepubliceerd 8 september 2026