Zwart Wit – Frank Boeijen Groep (1984)
Racisme
In de nacht van zaterdag 20 op zondag 21 augustus 1983 vond in Amsterdam een ruzie plaats waarbij de 15-jarige Antilliaan Kerwin Duinmeijer in zijn rechter buikstreek gestoken werd. Hij overleed enkele uren later aan de gevolgen hiervan. De dader, een 16-jarige jongen, had voorafgaand aan zijn daad racistische taal geuit. Het voorval kreeg daardoor landelijke bekendheid en werd bestempeld als een racistische moord. Zwaar bloedend, zocht Kerwin hulp bij een taxichauffeur en vroeg hem naar het ziekenhuis te brengen. De man weigerde dat, waarna Kerwin door een andere chauffeur wel eerste hulp verleend kreeg. Een ambulance bracht hem uiteindelijk naar het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis in Amsterdam, waar geconstateerd werd dat hij een fatale slagaderlijke bloeding had. Vrijdag 26 augustus 1983 werd Kerwin Duinmeijer begraven op begraafplaats Zorgvlied, slechts 15 jaar.
Frank Boeijen scoorde met zijn Frank Boeijen Groep in de eerste helft van de jaren tachtig enkele hits. Boeijen trok zich het voorval aan en vond inspiratie voor het schrijven van een anti-racisme lied, ‘Zwart Wit’. De single kwam op 28 januari 1984, veertig jaar geleden dus, binnen in de Top 40 op nummer 20. De vierde plaats was de hoogste notering, maar belangrijker was dat ze hiermee een Nederpop klassieker hadden gemaakt met een duidelijke, maatschappijkritische tekst. Boeijen heeft de gebeurtenissen van die verschrikkelijke nacht perfect verwerkt in een uptempo liedje.
‘Hij Liep Daar In De Stad, ’s Avonds Laat’, Kerwin was samen met een paar andere jongens, ‘Plotseling Aan De Overkant, Zag Hij Ze Staan’, de naar verluid skinheads die meenden Kerwin te moeten uitschelden, ‘Iemand Riep “Je Hoort Niet Bij Ons”, Mes, Steek, Pijn’. Het taxi incident wordt ook genoemd, ‘Een Taxi, Het Is Te Laat, Het Is Voorbij, Wie Wil Er Bloed Op De Achterbank, Van De Werkelijkheid’. Boeijen probeert daarna in het refrein aan te geven hoe iedereen, in een ideale wereld, zou moeten denken, ‘Denk Niet Wit…Denk Niet Zwart…Denk Niet Zwart-Wit, Maar In De Kleur Van Je Hart’.
Veertig jaar geleden was dit de boodschap van een populaire Nederlandse zanger en zijn band, maar gezien de berichten die regelmatig gepubliceerd worden, is racisme nog steeds een onderdeel van onze samenleving. Het lijkt voor een groep mensen nog steeds niet mogelijk te zijn om ‘In De Kleur Van Je Hart’ te denken, rood dus. Rood is de kleur van de liefde en wat zou het mooi zijn als het niet uitmaakt of je wit, zwart, geel, groen of blauw bent, maar dat alleen gekeken wordt naar het innerlijk in plaats van het uiterlijk. Een utopie of wordt dit ooit werkelijkheid?
Gepubliceerd 30 januari 2024